27 Mart 2017 Pazartesi

4. Mim -Xoşbəxtlik nədir?

       
   Zamanın yetmədiyi, işlərin bitmədiyi bir bahar günündən salamlar hər kəsə... Bilmirəm nədəndir, bu aralar zamanım çox bərəkətsizləşib. Hər şeyi uc-uca çatdırıram. Vaxtsızlıqdan bloqdakı yazıları da ləngidirəm. Yəqin bahar havasındandır. Həyat canlanır. Uşaqların da qanı qaynayır. Daha çox dağıdıb tökürlər. Nə isə... Şükür ki, heç olmasa indi telefonu əlimə alıb yazımı yaza bilirəm:)
   
   İndi isə keçək əsas mövzumuza. Bloqunda uşaqların psixologiyasını anlamaq,  onların daxili aləmini öyrənmək və övladlarımızı düzgün tərbiyə etmək üçün paylaşdığı yazıları sayəsində yeni-yeni bilgilər öyrəndiyimiz Her Çocuk Yeni Bir Dünya bloqunun sahibəsi "Xoşbəxtlik nədir?" deyə bir sualı əvvəl özü cavablayıb sonra da oxuyan hər kəsdən bu suala cavab yazmağı xahiş etmişdi. Sual xoşuma gəldiyi üçün mən də öz bloqumda cavablamaq istədim uzun zaman öncə :) Amma yazmaq bu günə qismət oldu.
   
   Xoşbəxtlik nədir? Hər kəs üçün bu sualın cavabı o qədər fərqli-fərqlidir ki. Bəzisi sağlam bir bədəni xoşbəxtlik səbəbi zənn etdiyi halda,  başqa biri maddi imkanları, bir digəri mənəvi zənginliyi, biri övlad sahibi olmağı, bəzisi də sadəcə sevilməyi və uzada biləcəyimiz bir çox şeyin hər biri xoşbəxtlik səbəbidir əslində.  Hətta bəziləri çox kiçik şeylərlə belə özlərini xoşbəxt hiss edə bilirlər.

   Diqqət !!! Mən indi əsl xoşbəxtliyin çəyirdəyini, toxumunu açıqlayacam. Yəni indi yazacağım şey kimdə varsa o mütləq şəkildə xoşbəxtdir. Yox, yox bunu mən kəşf etməmişəm. Əslində hamımızın bildiyi bir şeydir. Hamımızın bildiyi, amma, təəssüf ki, bildiyi halda önəm vermədiyi və ya vermək istəsə də öz nəfsilə bacarmayıb başqa şeylərə göz dikdiyi bir şey...

   Məncə əsl xoşbəxtlik əlindəkilərin dəyərini bilib, hər şey üçün şükür edə bilmək duyğusuna sahib olmaqdır. 
        
   İnanın ki, hal-hazırda sizdə olmayıb da olması üçün hər şeyi fəda etməyə hazır olduğunuz nemətlərə, lütflərə sahib bir çox insan əlindəki bu dəyərlərin fərqində belə deyil. Və dolayısı ilə sizin zənn etdiyiniz kimi xoşbəxt də deyillər.
Niyə??? Çünki əlindəkilərin əslində bir çoxları üçün əlçatmaz bir nemət olduğundan qafildirlər.

   Bir düşünün bəzi analar var illərlə körpə qoxusuna həsrət, qucağına bir övlad ala bilmək üçün necə çətin müalicələrə qatlanırlar... Və analar var o tərtəmiz gözlərini dünyaya yenicə açmış körpəsini zibil qutularına tullayırlar...

   İnsanlar var bircə dəfə əzab çəkmədən rahatca nəfəs ala bilmək istəyən, aldığı hər nəfəs ciyərlərinə çatanacan o dünyaya gedib-gələn... İnsanlar var içki, siqaret, zərərli qidalarla vecsiz bir şəkildə sağlamlıqlarını təhlükəyə atan...

   Bir tikə quru çörəyə möhtac qalanlar da var, bir gün öncə aldığı çörəyi bayatdır deyib zibilə atanlar da...

   Yetimxanada böyüyüb kimsəsiz bir şəkildə tək başına dişi ilə, dırnağı ilə həyata tutunmağa çalışanlar da var, ailəsinin sərhədsiz sevgisi ilə ərköyünləşib istədiyi markalı maşının alınmadığı üçün həyata küsənlər də...

   Qısacası, insanoğlu hər zaman xoşbəxtliyini əlinin çatmadığı yerlərdə axtarır. İstədiyi əlinə keçsə xoşbəxt olacağını zənn edir. Kaş ki, gözümüzü yuxarılardan yığıb əlimizdəkilərlə yetinsək. Bizə bəxş edilən hər bir nemətin dəyərini bilib, haqqıyla şükrünə əda etsək... O zaman bu dünyada nə bədbinlik duyğusu qalardı, nə depressiyalar... Hamı həyatından məmnun, məsud bir şəkildə yaşayıb gedərdi. 

Hər kəsə bir ömür xoşbəxtlik arzusuyla...



24 Mart 2017 Cuma

Təşəkkür postu

                           

Salam əziz dostlar, əziz bloqqerlər!
 
   Ah bu bir neçə gün necə çətin keçdi mənim üçün anlatmaqla bitməz. Tam bayram günü o vurhavurun arasında bir post hazırladım bayramla əlaqədar. Mən bloqqerin mobil variantında yazıram həmişə yazıları. Rəsimləri falan da yükləyib sonra Chromla bloqqer səhifəmi açıb düzənləyib yayımlayıram. Bayram postumu düzənləmək istədiyimdə bir baxdım bütün yazılar yox olub. Sadəcə rəsimlər və yazıların yerinə nazik xətlər görünür. Yaxınlaşdıranda xətlərin kiçilmiş hərflər olduğunu gördüm. Sonra bloqumu açdım bütün postlar eyni şəkildə. Başqa telefondan baxdım problem yox. Etmədiyim qalmadı düzəlmədi ki, düzəlmədi.  Ən pisi başqa bloqlar da eyni şəkildə görünürdü telefonumda. Yəni izlədiyim bloqları da oxuya bilmirdim.
               
   Nə edim, kimdən yardım istəyim deyə düşünüb durdum. Sonra Google+ dan duyurmaq gəldi ağlıma. Yazdım. Sağ olsun Dağınık anne və Deryada Damla bir iki yol göstərdilər. Yoxladım olmadı. Sonra Sosyal Medya Kafe saytına həm iletişim mesajları qismindən, həm də yorum olaraq yazdım. Sonra səbrim çatmadı instagramdan duyurdum :) Neyləyim bir an öncə problem həll olsun istəyirdim. Bir daha bloquma girib yazı yaza və sevdiyim bloqları oxuya bilməyəcəm deyə çox qorxdum.  Ordan da yenə çox çox sağ olsunlar Deryanın spor günlüğü və Derin ve Sade diqqətlərini əksik etmədilər.
                         
                    
   Həmin gün Sibel xanım ( Sosyal Medya Kafe) instagramdan mənimlə əlaqəyə keçdi. Bir-iki məsləhət verdi. Ona da nə qədər təşəkkür etsəm az.  Yenə telefon əlində olanda insan ora-bura basıb müşkülü həll edə bilir. Belə uzaqdan heç nəyi görmədən problemin həllini tapmağa çalışmağın nə qədər çətin olduğunu başa düşürdüm. Ona görə bir az ümidsizləşirdim də doğrusu. Sonra Sibel xanım telefonumla markası eyni olan Değmesin yağlı boya daha çox yardımcı ola bilər deyərək ona yönləndirdi məni. Nə yaxşı ki, yönləndirib.

   Dünən axşam instagramdan onunla mesajlaşdıq.  Mənə nə etməm lazım olduğunu yazdı. Həm də rəsimlərlə :) Sadəcə Chroma gedib keçmiş qismindən yaddaşı təmizlədim. Vəəə hər şeydən əlimi üzüb, artıq düzəlməz deyə düşündüyüm halda, problem bu qədər asan bir yolla həll oldu. Ona olan minnətdarlıq duyğumu siz düşünün artıq :))

   Mən də belə bir postla mənim problemimlə maraqlanan və diqqət göstərən, problemin həlli üçün zaman ayıran hər bir kəsə çoxlu-çoxlu təşəkkür etmək istədim.  Yaxşı ki, varsınız. Sağ olun var olun. və hər zaman belə yardımsevər qalın :))


21 Mart 2017 Salı

Bahar bayramınız mübarək!!!


         
Nəhayət ki, həftələrdir hazırlığı görülən Novruz bayramımız gəlib çatdı. Bu bayramı nə qədər çox sevdiyimi təsəvvür edə bilməzsiniz. Uşaqlar böyüdükcə onlara da milli adət-ənənəmizi aşılamaq, bu gözəlliklərin nəsildən-nəsilə ötürülməsini təmin etmək üçün bayrama olan həvəs və marağım da artır.
Hal-hazırda bayramı qeyd etmək üçün Lənkərana uşaqların nənə-babasıgilə
gəlmişik. Bütün qohum-əqraba burda yığılacağıq.
Mart ayı başlayan zaman buğdadan səməni göyərdirlər. Bu gün o səməninin ortasına qırmızı lent bağlayıb süfrəyə qoyulur. Əvvəl günlərdən bütün şirniyyatlar hazır olur artıq : şəkərbura, paxlava, badambura, qoğal (şirin), partlama. Bununla yanaşı bayram süfrəsinin bəzəyi qovurğa, çərəzlər, meyvələr öz yerini alırlar. Uşaqların böyük həyəcanla gözlədikləri yumurtalar qaynadılıb, boyanır.  Bu gün axşam və sabah yumurta döyüşü olacaq aralarında. Yumurta döyüşündə iki uşaq əllərindəki yumurtaları bir- biriylə toqquşdurur. Kiminki sınsa cəza olaraq o birinə təzə yumurta verir.
Eyni zamanda axşam papaqatma olacaq. Uşaqlar papaqlarını götürüb qohum-əqrəbanı dolaşırlar. Onların qapısına papaq atıb bayrampayı yığırlar. Hər kəs evində əvvəlcədən uşaqların papaqlarına qoymaq üçün pay ayırır.
Yenə qız-gəlinlər qulaq falına çıxacaq. Gələn ilədək diləklərinin baş tutub-tutmayacağını eşitdikləri sözlərə əsasən yozacaqlar.
      
Bu axşam hamı öz evində, süfrəsinin başında olur. Sabah tezdən isə balacalar böyükləri ziyarət etməyə başlayır. Bizdə qaynatam və qaynanam ailənin ən böyüyü olduqlarından bütün qohum-əqrəba onları ziyarətə gəlir. Səhər tezdən oyanıb ev-eşiyə əl gəzdirib başlayırıq qohumları qəbul etməyə. Hər gələn özüylə bayram payı gətirir. Gedərkən biz də onların qablarını bayram sovqatı ilə doldururuq.
Bir də Novruz bayramının 3 simvolundan bəhs etmək istəyirəm. Bahar qız, kosa və keçəl. Bahar qız adından da bəlli olduğu kimi baharın təmsilcisidir. Novruz günü faytonla təmtəraqlı bir şəkildə bahar qızı qarşılayıb şəhəri gəzdirir xalq. Keçəl qışın, kosa isə isti yazın, yayın təmsilçisidir. Onlar da meydanda gülməli oyunları ilə insanlarda şən əhval-ruhiyyə oyadırlar. Axırda keçəlin ölümü qışın bitməsi kimi qiymətləndirilir.
      
Novruz haqqında yazmaqla bitməz. O qədər maraqlı və çoxlu adətləri var ki... Amma mənim bu bayram günündə vaxt tapıb ancaq bu qədər yazmağım mümkün oldu.
Bir daha bu yazını oxuyan, oxumayan bütün dostlarımın, xalqımın və bütün türk dünyasının bayramı mübarək olsun!



18 Mart 2017 Cumartesi

Bloglararası reportaj - Mary's life


       
   Salam əziz dostlar! Bilənlər bilir bu yaxınlarda yazılarında, yorumlarında yumşaq və sevgi dolu qəlbini görə bildiyimiz, bloqunu ziyarət edən hər kəsdə yüksək əhval-ruhiyyə oyadıb, üzünə gülücüklər qonduran enerjili bir prenses anası, yəni, Annesinin Prensesi bir etkinlik həyata keçirdi - Bloqlararası reportaj.
Bu etkinliyə qoşulan hər kəs balaca prensesin çəkdiyi kura ilə cütləşdi. Mən öz adımın qarşısında tanımadığım bir bloqu gördükdə çox sevindim. Deməli yeni bir bloq və yeni bir dostluq ...

   Vəə Mery's life adlı bu bloqu ziyarət edib yazılarını oxuyunca daha da şad oldum. Çünki bloq tam sevdiyim tərzdədir. Təkcə mənim deyil hər kəsin sevəcəyi tərzdə. Belə ki, həm tələbə olub, həm işləyən, həm də ara-sıra məqalələrlə mətbuatda çıxış edən jurnalist namizədi Məryəm xanım öz bloqunda hər kəsin zövqünə xitab edir. Kitabsevər, teatrsevər, kinosevər, mətbəxsevər, makyajsevər, təhsilə marağı olan,  baxımlı olmağa çalışan hər bir kəs Mary's lifedan mütləq bir şeylər öyrənəcəyinə əmin ola bilər. İnanmırsınızsa bloqu ziyarət edib öz gözlərinizlə görün. 

   İlk olaraq Məryəm xanım məndən reportaj götürdü və öz bloqunda yayımladı. Maraqlanıb oxumaq istəyənləri buraya dəvət edirəm.

   Beləliklə indi isə keçək reportajımıza. Reportaj suallarını anlaşılır olsun deyə türkcə yönəltmişdim. Orjinallığı pozulmasın deyə olduğu kimi yayımlamaq istəyirəm. Nə də olsa biz türk dilini çox gözəl bilirik (hava ataq bir az;)))
Məryəm xanım öncəliklə çox xoş gəldiniz. Sizi öz bloqumda qonaq etdiyim üçün çox şadam. İlkin olaraq etkinliklə bağlı bir şey söyləmək istəyirsinizsə buyurun.
    
   Herkese merhaba, Umman Hanımın bloğuna hoş geldiniz :)
    Açılış cümlemi böyle güzel bir blogda yazmaktan o kadar mutluyum ki anlatamam. Annesinin Prensesi blog sahibinin başlattığı Bloglar Arası Röportaj etkinliğinde eşleştik Sessiz Umman ile. Umman Hanım bloğumda yorum yazarak bana haber verdi ve ben de hemen bu güzel bloğu incelemeye, okumaya başladım. O kadar iç açıcı tasarımı, samimi bir bloğu var ki bundan sonra da sıklıkla ziyaret edeceğim. Ayrıca beni bloğunda konuk ettiği için de Umman Hanıma çok teşekkür ederim. :)

   Nə demək, mən təşəkkür edirəm bu xoş sözləriniz üçün. Və də çox məşğul olduğunuz halda suallarıma cavab vermək üçün vaxt ayırdığınıza görə. Elə isə keçirəm suallarımıza.

1.  Blog dünyası ile nasıl tanıştınız? İlk okuduğunuz bloğu hatırlıyor musunuz?

   Üniversiteye hazırlık dönemim oldukça sıkıntılıydı. O dönemde blog dünyasını keşfettim.Yaklaşık 4 sene öncesinde diyebilirim. Hayata dair yazılar, motive konularında yazan blogları okumak beni inanılmaz güçlendiriyor ve ruh halimde yalnız olmadığımı hissediyordum. Üniversitede istediğim bölümü kazanıp diğer bölüm ve okulumu bırakınca hemen bloğumu açtım. İyi ki de açmışım ve zaman kaybetmemişim diyorum. İlk okuduğum bloğu ise maalesef hatırlamıyorum, o kadar çok sayfa dolaştım ki şimdiki aklım olsa mutlaka kaydeder, tekrar okurdum. :)

2.  Neden Meryemin hayatı değil de Mary's life?

   Bu konuda bloğumda yazmak isteyip bir türlü fırsat bulamamıştım ve soruyu gördüğümde Umman Hanım içimi okumuş resmen dedim, çok mutlu oldum J Benim lisedeki takma adım Mary idi. Hem ilerde farklı dillerde yazılarımı çeviririm düşüncesi ile Mary’s Life ismini seçtim. Tek bir kategori yerine benim ilgi alanlarım, düşüncelerim, hayatımı yansıtacağından ismi anlam bakımından da sınırlandırmak istemedim. :)

3.  Bildiğim kadarıyla hem öğrencisiniz, hem de çalışıyorsunuz. Bu kadar yoğun biri olduğunuz halde blog yazmak zor olmuyor mu?

   Umman Hanım sorularını gönderdiğinde gazeteciyim diye övünenlerden daha iyi soru hazırladığını düşünmüştüm ve kanıtı olan bir soru daha bence :) Evet, hem çalışıyorum hem blog yazıyorum ve çoğu zaman bir günün 48 saat olmasını diliyorum :D Her ne olursa olsun bloğa zaman ayırmak benim için çok önemli özellikle hafta sonlarında blog yazılarımı taslak haline getirip yayınlıyorum. İş ve öğrencilik konusunda da yetişebildiğim kadarını yapmaya çalışıyorum. Ama öğrenciliğe daha çok ağırlık veriyorum ayrıca makale yazarlığı yaparak da kendi ihtiyaçlarımı karşılıyorum. :)

4.  Bloğunuza gelen ilk yorumu, kimden geldiğini ve okurken neler hissettiğinizi hatırlıyor musunuz?

   Bu sorunun cevabı benim için biraz üzücü çünkü bloğuma ilk gelen yorum kim olduğunu bilmediğim sahte bir hesaptan geldi. Yorumun içeriği ise küfürlü ve oldukça kötüydü. İlk okuduğumda uzunca bir süre atlatamadım. Araştırdığımda da tanıdık bir isimden gelme olasılığı beni daha da kırdı ve kim olduğunu öğrenme çabamı durdurdum. Şimdi ise o kadar güzel dostluklar biriktirdim ki her yorumda nasıl seviniyorum anlatamam. :)

5.  Aileniz, arkadaşlarınız sizi bu işte destekliyorlar mı?

   Ailem blog yazmam konusunda her zaman destekledi. Annem özellikle çekim konusunda bana yardım ediyor kimi zaman ve fikirler veriyor. Erkek arkadaşım blog açmama yardım etti ve halen her türlü teknik yardımda bulunarak beni teşvik etmeye devam ediyor. Diğer arkadaşlarım ise oldukça pozitif yaklaşıyor ve kimilerini blog açma konusunda ikna etmeye çalışıyorum. :) Yaptığınız işte aile ve özel arkadaşların destek olması insanın daha mutlu ve güçlü olmasını sağladığını düşünüyorum. :)

6.Gazetecilik okuyorsunuz. Böyle bir reportaj yapma imkanınız olsa ilk kiminle yapmak isterdiniz?

   İlk aklıma gelen isimler Nihat Sırdar ve Sunay Akın oldu :) İki isimle de tanışma imkanı bulsam da daha detaylı konuşmayı çok isterim ve bir gün gerçekleşeceğine çok inanıyorum.  
        
   Soruları oldukça keyifli bir şekilde cevapladım ve çoğu soru açıklamak istediğim konulardan oluşuyordu. Umman Hanım’a sorularından dolayı ve bloğunda beni böylesine samimi karşıladığı için çok teşekkür ederim. Kendi bloğuma yazı hazırlarken hissettiklerimi burada da hissettim. Okuduğunuz için sizlere de çok teşekkür ederim. Kendi bloğumdaki kapanışı Sessiz Ummanda’da yapmak istiyorum. Bloğu beğendiyseniz takip ederek yeni yazılardan hemen haberdar olabilirsiniz. Kendinize iyi bakın, hoşçakalııın :)

   Mən də bu reportajdan çox böyük zövq aldım Məryəm xanım. Sualları diqqət və özənlə cavabladığınız üçün minnətdaram. Özəlliklə ilk yorumla bağlı cavaba çox üzüldüm. İnsanın motivasiyasını yerlə bir edən bir hadisədir əslində.  Üstəlik tanıdığın birindən gəlmə ehtimalı varsa. Amma bu belə sizin necə güclü xarakterə malik olduğunuzu göstərir. Heç bir şeyə aldırmadan öz yolunuzda əmin addımlarla yeriyərək o tip insanlara dərs vermiş oldunuz həm də.
Təkrar təşəkkür edərək ayrılıram sizdən. Bloqumu nə zaman istəsəniz ziyarət edə bilərsiniz, gözümüz üstdə yeriniz var :) Mən də tez-tez ziyarət edəcəm sizi. Kim bilir, bir də qismət olarsa başqa bir etkinlikdə  təkrar bir araya gələrik, bəlkə də :) 
                  Sevgilər...