Güvən sarsılınca

Gözlərində yaş vardı
İçində təlaş...
Kim bilir həyatın hansı silləsi sarsıdmışdı onu
Ürkək baxırdı...
Bir də güvənsiz...
Ən yaralayanı da bu idi... Güvənsiz baxırdı ətrafına...
Anlayırdı kimsənin qarşılıqsız əl uzatmayacağını...